Home » Soa's » Chlamydia symptomen » Lymphogranuloma venereum (LGV)

Lymphogranuloma venereum (LGV)

Wat is lymphogranuloma venereum (LGV)?

Wat is lymphogranuloma venereum (LGV)? - Symptomen en behandeling

Lymphogranuloma venereum (LGV) symptomen, oorzaak en behandeling. Lymphogranuloma venereum (LGV) is een zeldzame seksueel overdraagbare aandoening (soa),  veroorzaakt door Chlamydia trachomatis. LGV is endemisch in bepaalde delen van Afrika, Zuidoost-Azië, India, het Caribisch gebied en Zuid-Amerika. LGV komt in Westerse landen, waaronder Nederland, weinig voor. In tropische landen komt het wel vaak voor. In 2004 dook de aandoening voor het eerst in Nederland op, onder overwegend hiv-positieve mannen die seks hebben met mannen (MSM). Ook in andere Westerse landen wordt het de laatste 10 jaar steeds vaker gezien, vooal onder MSM. In Groot-Brittannië sloegen medici medio 2010 alarm vanwege de opmars van LGV onder homoseksuele en biseksuele mannen. Was er in 2009 nog sprake van 193 gevallen van LGV, in de eerste helft van 2010 waren dat er al 190; een verdubbeling ten opzichte van het jaar daarvoor.



LGV wordt veroorzaakt door een bepaalde variant van de Chlamydia bacterie, welke niet hetzelfde type is dat de bekende chlamydia ontsteking van de plasbuis bij mannen en vrouwen veroorzaakt. Het gaat om chlamydiatype L1, L2 of L3. Deze variant vergroot de kans op het krijgen of het verspreiden van het hiv-virus.

Hoe wordt lymphogranuloma venereum (LGV) overgedragen?

De bacteriën verspreiden zich via seksueel contact, vooral via (onbeschermd) vaginaal en/of anaal seksueel contact. Door de bank genomen loopt de ontvangende, receptieve (ontvangende) partner meer infectierisico dan de insertieve (indringende) partner. Voor de ontvangende partner is peno-anaal contact een groter risico dan peno-vaginaal contact. Anale seks geeft een verhoogde risico op besmetting. Dit komt doordat de wand van het rectum totaal verschillend is van die van de vagina en van nature niet bedoeld is voor seksueel contac. Prof. Dr. Raymond van den Bergh schrijft hierover het volgende:

"Anatomisch wordt het rectum immers gekenmerkt door een uiterst dunne wand en een fragiele mucosa met éénlagig en zeer doorlaatbaar epitheel. Op fysiologisch gebied vormt het rectum het sluitstuk van de spijsvertering. (...) Wegens zijn essentieel opslorpende functie is het rectum ook zeer geschikt voor het toedienen van medicatie (bv. zetpillen tegen koorts, anti-epileptische medicatie, medicatie tegen pijn enz …). Maar door dezelfde resorptieve eigenschap van het rectum kunnen ook besmette vochten die in het rectum terechtkomen, zoals sperma van een aidslijder of een hiv-positief individu, via de dunne rectumwand snel in de bloedbaan of in het lymfestelsel terechtkomen. Dit wordt vaak in de hand gewerkt door mechanische scheurtjes in de fragiele rectummucosa ten gevolge van tegennatuurlijke penetratie."¹

Niet alleen personen die aan anale seks doen, maar ook personen die wisselende seksuele contacten hebben, lopen meer risico op infectie met LGV. LGV komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Het zijn overwegend hiv-positieve mannen die seks hebben met mannen die erdoor getroffen worden.

Mogelijk dat LGV tevens kan worden overgedragen door 'fist-fucking' (vuist-neuken)² of gemeenschappelijk gebruik van seksspeeltjes. Onduidelijk is of er transmissie kan optreden bij orale contacten, zoals pijpen en beffen.

[1] Prof. Dr. Raymond van den Bergh. Homo’s en volksgezondheid. 14 maart 2004.

[2] Vuistneuken wordt meestal binnen de BDSM geplaatst. BDSM is een Engelstalig acroniem dat staat voor Bondage and Discipline (BD), Dominance and Submission (DS) en Sadism and Masochism (SM). Vuistneuken is de handeling dat een persoon zijn hand helemaal tot aan de pols of onderarm in de kont van een ander plaatst. De vingers worden bij het inbrengen als een eendenbek bij elkaar gehouden en zodra deze er helemaal ingeschoven is kan het uitgebold worden als een vuist.

Wat veroorzaakt lymphogranuloma venereum (LVG)?

Lymphogranuloma venereum is een chronische infectie van het lymfestelsel, welke wordt veroorzaakt door drie verschillende typen van de bacterie Chlamydia trachomatis. LGV is een infectie met chlamydiatype L1, L2 of L3 die tot voor kort alleen maar in tropische landen werd aangetroffen. Het werd daarom lange tijd beschouwd als een zeldzame importziekte uit tropische gebieden.

Wat zijn de symptomen lymphogranuloma venereum (LGV)?

Het klinische verloop van LGV bestaat uit de volgende drie fasen:

Eerste fase (primaire LGV)
Na een incubatietijd van 10-14 dagen (spreiding 3 dagen tot 6 weken), treedt fase 1 op. Er vormt zich een kleine pijnloze zweer. De ulcus kan verschijnen op de plaats van de infectie (in rectum, penis, vagina of mond). Soms is tevens een geringe slijmerig-etterige afscheiding aanwezig. Deze plek verdwijnt weer na een paar dagen. De eerste symptomen blijven veelal onopgemerkt, vooral als de zweer niet zichtbaar is.

Tweede fase (secundaire LGV)
Deze fase begint 2 tot 6 weken na de primaire laesie. Je kunt last krijgen van koorts, koude rillingen, spierpijn, hoofdpijn en vermoeidheid. Ook kunnen er pijnlijke knobbels in de lies (lymfeklieren) verschijnen, aan één of beide zijden.Vrouwen kunnen tevens last krijgen van lage rugpijn of onderbuikspijn in verband met vergrote bekkenklieren. Bij een infectie in de keel, kun je last hebben van gezwollen lymfeklieren in de hals. Vanwege het ontstekingsvocht dat zich ophoopt in de lymfklieren, kunnen deze flink opzetten. Soms breken de klieren zelfs spontaan door en loopt het vocht eruit.

Derde fase (tertiaire LGV)
Deze fase (ook wel 'genitoanorectaal syndroom' genoemd) bereikt 25 procent van de patiënten. Het komt vaker voor bij mensen die aan receptieve anale seks (geneukt worden) doen. Deze fase wordt gekenmerkt door proctocolitis (endeldarmontsteking), perirectale abcessen en fistels. Dit kan gepaard gaan met klachten als tenesmus (pijnlijke aandrang van ontlasting), pruritus ani (anale jeuk) en purulente of bloederige diarree. Uiteindelijk kan als gevolg van de infectie een vernauwing of zelf  obstructie van het rectum optreden.

Hoe wordt lymphogranuloma venereum (LGV) gediagnosticeerd?

De meest gangbare manier om LGV op te sporen is door middel van een bloedtest en een uitstrijkje van de geïnfecteerde plek (plasbuis, rectum of vagina).

Hoe wordt lymphogranuloma venereum (LGV) behandeld?

LGV wordt behandeld met antibiotica. Het is belangrijk dat je de kuur helemaal afmaakt, ook als de symptomen verdwenen zijn. Verder moeten alle seksuele partners uit de afgelopen 6 maanden gewaarschuwd worden. Deze moeten onderzocht en gescreend worden op chlamydia en andere soa's, en meebehandeld worden op epidemiologische gronden.


Geschreven door


Chlamydia symptomen

Chlamydia symptomen - Symptomen en behandeling

Home

Home - Symptomen en behandeling