Home » Huidaandoeningen » Waterpokken symptomen

Waterpokken symptomen

Wat is waterpokken?

Wat is waterpokken? - Symptomen en behandeling

Waterpokken symptomen, oorzaak en behandeling. Waterpokken is een veel voorkomende zeer besmettelijke, maar goedaardige kinderziekte, die wordt veroorzaakt door het varicella-zostervirus. Het virus wordt verspreidt door vochtdruppeltjes via hoesten en niezen, of door direct contact met de blaartjes waar het virus zich ophoudt. Meestal krijg je waterpokken als kind. Meer dan 90% van in Nederland opgegroeide kinderen heeft waterpokken doorgemaakt als ze 5 jaar zijn.

 

De incubatietijd –dat is de tijd tussen het moment dat je besmet wordt en het ontstaan van de eerste symptomen– is ongeveer 10 tot 12 dagen tot uiterlijk 3 weken. Waterpokken is heel besmettelijk vanaf twee dagen vóór het optreden van de huiduitslag tot het moment dat alle blaasjes een korstje hebben. Meestal krijg je waterpokken in de winter of de vroege lente.

Wat zijn de symptomen van waterpokken?

Het kind wordt eerst verkouden, krijgt lichte koorts en is wat hangerig. Na één tot twee dagen ontstaan er over het gehele lichaam rode vlekjes, vaak beginnend op het hoofd of de romp. De vlekjes evolueren naar jeukende met helder vocht gevulde blaasjes, die na enkele dagen indrogen waarna zich een korstje vormt. Nadat de korstjes zijn verdwenen, blijft er soms een littekentje achter. De ziekteverschijnselen duren ongeveer 10 dagen. Bij volwassenen zijn de ziekteverschijnselen heviger dan bij kinderen.

Soms kunnen zich bacteriën nestelen in de resten van de blaasjes, vooral na het krabben over de jeukende plekken. Dit kan aanleiding geven tot grotere lokale ontstekingen met littekenvorming.

Als je waterpokken hebt doorgemaakt, blijft het virus sluimerend in het lichaam achter en later in het leven kan het weer actief worden en gordelroos (herpes zoster) veroorzaken. Nadat je waterpokken hebt doorgemaakt, heeft je lichaam antistoffen aangemaakt tegen de boosdoener, waardoor deze in de toekomst niet nog eens kan toeslaan, behalve bij personen met een sterk verminderde weerstand.

Er worden een aantal risicogroepen onderscheiden bij wie de ziekte voor complicaties kan zorgen. Het gaat om pasgeboren baby’s, kinderen (en volwassenen) met een verminderde of gestoorde afweer en zwangere vrouwen (die de ziekte nog niet hebben gehad). Complicaties die kunnen optreden zijn onder meer hersenvliesontsteking, longontsteking en middenoorontsteking. Zwangere vrouwen die in de eerste twintig weken van de zwangerschap een primaire infectie doormaken, hebben een risico van ongeveer 1% om ene kind met aangeboren afwijkingen te krijgen. Ook lopen ze zelf een verhoogd risico op complicaties.

Hoe wordt waterpokken behandeld?

Je kunt je laten inenten tegen waterpokken, maar deze is niet opgenomen in het Rijksvaccinatieprogramma.

De ziekte gaat vanzelf over, behandeling is niet nodig. De jeuk kan bestreden worden met een koelende vloeistof (lotio alba). Hierdoor drogen de blaasjes ook sneller in. Houd verder de nagels van het zieke kind kort, zodat hij de jeukende blaasjes niet kan openkrabben waardoor de wondjes geïnfecteerd kunnen raken.

Voorkomen van besmetting van andere personen is niet zinvol, uitgezonderd personen met een gestoorde afweer en zwangeren die nog geen waterpokken hebben. Hen moet je zien te vermijden als je waterpokken hebt. Maar de kans dat een zwangere vrouw niet reeds in haar kindertijd waterpokken heeft gehad, is zeldzaam.

Geraadpleegde literatuur:
- Dr. J.A.H. Eekhof, dr. A. Knuistingh Neven, dr. W. Opstelten. Kleine kwalen in de huisartspraktijk. Vijfde geheel herziene druk, tweede oplage, Elsevier Gezondheidszorg, Amsterdam, 2010.


Geschreven door